Türk Ticaret Kanununda Belge

    Türk ticaret kanununda yer alan belgeler, ticaret hayatında borç alacak ilişkilerinde karşılıklı güven tesis etmek için geliştirilmiş belgeler ile bir ticari kuruluşa ortak olmak amacıyla alınan hisse senetleri gibi menkul kıymetlerin izlendiği belgelerdir.

        Türk Ticaret Kanununda yer alan belgeler aşağıdaki gibidir:

     a-Kambiyo Senetleri
a.1 Bono(Emre muharrer senet)
a.2 Poliçe
a.3 Çek
b- Menkul Kıymetler
b.1 Hisse Senedi
b.2 Tahvil
b.3 Hazine Bonosu
b.4.Varlığa Dayalı Menkul Kıymetler
b.5 Finansman Bonosu…gibi

Vergi Usul Kanununda Belge

Vergi usul kanununa göre muhasebe kayıtlarının  kanıtlanması zorunludur. Belgeler ispat vesikalarıdır. Yapılan işlemlerin doğru olup olmadığı belgeler sayesinde ortaya çıkar. Belgeler Türk Ticaret Kanununda ve Vergi Usul Kanununda ayrı bölümlenmiştir. Vergi Usul Kanununda yer alan belgeler daha çok devletin vergi alacağını eksiksiz olarak alabilmesine imkan sağlayan belgeler niteliğindedir.

Ayrıca belgelerin kanunda yer alan şekil şartlarını taşımaları kaydıyla sahibi hakkında delil olabilir. Anlaşmazlık halinde belgelerin kanunda yer alan şekil şartlarını taşıyıp taşımadığı önem kazanır.

Belgeler iki şekilde temin edilir. İlk olarak Vergi Dairesi ile anlaşmalı matbaalara gidip gerekli belgeler bastırılabilir. Diğer bir yöntem de kırtasiyeden boş belgeleri alıp notere onaylatmaktır. Fakat ikinci yöntem tasdik ücretinin pahalı olması dolayısıyla pek kullanılmamaktadır. Genelde mükellefler şirket bilgilerini matbaaya vererek temel bilgiler matbaa tarafından basılmaktadır.

Vergi Usul Kanununda yer alan belgeler şunlardır:

1. Fatura

2. Sevk İrsaliyesi

3. İrsaliyeli Fatura

4. Müstahsil Makbuzu

5. Gider Pusulası

6. Yazarkasa Fişi

7. Serbest Meslek Makbuzu

8. Döviz Alım-Satım Belgesi

9. Yolcu Listesi

10. Perekande Satış Fişi

11. Diğer Belgeler

Defter Tutma

Muhasebedeki tüm işlemlerin,  gerekli defterlere kaydedilmesi gerekir.

Defterlere kayıt edilmeyen hiç bir işlem geçersizdir.

Defter tutma sorumluluğu tacirin en önemli sorumluluklarından biridir. Defter tutma aynı zamanda muhasebenin bilgi verme veya bilgi üretme fonksiyonunun göstergesidir.

Defterler vergi uygulamalarına ve de vergi dairesi tarafından denetime de yardımcı olmaktadır.

  Vergi Usul Kanununa göre mükelelfler aşağıdaki amaçları sağlayacak şekilde defter tutmak zorundadır.

  1. Mükellefin vergi ile ilgili servet, sermaye ve hesap durumunu tespit etmek,

  2. Vergi ile ilgili faaliyet sonuçlarını ve işlemlerini belli etmek,

  3. Mükellefin vergi karşısındaki durumunu hesap üzerinden kontrol etmek ve incelemek.

 4. Mükellefin hesap ve kayıtlarının yardımıyla üçüncü şahısların vergi karşısındaki durumlarını kontrol etmek ve incelemek.

     Türk Ticaret Kanununda ise defter tutmanın amaçları şöyle sıralanmıştır.

  1. Ticari işletmelerin ekonomik ve mali durumunu tespit etmek,

  2. Borç ve alacak ilişkilerini incelemek,

  3. Her iş yılı içinde elde edilen sonuçları yani kârı veya zararı tespit etmek.

    Muhasebede kullanılan defterler Vergi Usul Kanununda ve Türk Ticaret Kanununda yer alan defter ve belgeler olarak 2 grupta toplanmıştır.

    Defter tutma olayını bir de defter tutan kişi yönünden ele alırsak; Ticari defterlerini ticari belgelere dayanarak yasaların istediği şekilde tutan bir işletme sahibi, defterde yer alan kayıtlara bakmak suretiyle ;

İşletmesinin kar-zarar durumunu öğrenir,
Satacağı malların maliyet fiyatını, dolayısıyla satış fiyatını bilir,
İşletmesi ile ilişkisi olan kişilerle, arasındaki borç alacak tutarlarının ne olduğunu öğrenir,
Devletine ödeyeceği vergi tutarını bilir,
İstatistiksel bilgi elde eder,
Önceki dönemlerle içinde bulunduğu dönemi karşılaştırma imkanı bulabileceğinden işletmesinin verimini arttırıcı kararlar alır,
Anlaşmazlık durumunda bu defter ve belgelerini ispat aracı olarak gerekli mercilere sunar.

  Defter Tutacaklar: 
Ticaret ve sanat erbabı, Ticaret şirketleri,İktisadi kamu müesseseleri, Dernek ve vakıflara ait iktisadi işletmeler, Serbest meslek sahipleri, Çiftçiler.

 Defter Tutmayacaklar:VUK ‘un 173. maddesinde belirtilen şartları taşıyanlar ticari defter tutmak zorunda değillerdir.

Gelir vergisinden muaf olan esnaf, Gerçek usulde vergiye tabi olmayan çiftçiler, Gelir vergisi kanunumuza göre kazançları basit usulde tespit edilenler, Kurumlar vergisinden muaf olan ;İktisadi kamu müesseseleri ile Dernek ve vakıflara ait iktisadi işletmeler defter tutmak zorunda değildirler.

  Tutulması Zorunlu Olan Defterler:

  Tüccarlar defter tutma bakımından iki sınıfa ayrılmıştır. (VUK madde 176) Her sınıfın defter tutma şekli ve tutmuş olduğu defterler birbirinden farklıdır.

Buna göre;

  Birinci sınıf tüccarlar Bilanço esasına göre,
İkinci sınıf tüccarlar ise İşletme hesabı esasına göre defter tutarlar.

Birinci Sınıf Tacirler ve Tutması Gereken Defterler:

  Bilanço usulüne göre defter tutması gereken birinci sınıf tacirlerin kimler oldukları Vergi Usul Kanunumuzun 177. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre;

   1-Satın aldıkları malları olduğu gibi veya işledikten sonra satan ve yıllık satış tutarları, 96.000.YTL veya 130.000. YTL yi aşanlar,
2-Birinci bentte yazılı olanların dışındaki işlerle uğraşıp da bir yıl içinde eldeettikleri gayri safi iş hasılatı 52.000.YTL yi aşanlar,
3-  1 ve 2 numaralı bentlerde yazılı işlerin birlikte yapılması halinde 2 numaralıbentte yazılı iş hasılatının beş katı ile yıllık satış tutarının toplamı 96.000.YTL’ yi aşanlar,
4- Her türlü ticaret şirketleri (Adi şirketler iştigal nevileri yukarıdaki bentlerden hangisine giriyorsa o bent hükmüne tabidir.)
5- Kurumlar Vergisine tabi olan diğer tüzel kişiler (Bunlardan işlerinin icabı bilanço esasına göre defter tutmalarına imkan veya lüzum görülmeyenlerin, işletme hesabına göre defter tutmalarına Maliye Bakanlığınca müsaade edilir.)
6- Kendi istekleri ile bilanço esasına göre defter tutmayı tercih edenler

İkinci Sınıf Tacirlerin Tutmak Zorunda Oldukları Defterler:

    İkinci sınıf tacirler işletme hesabı esasına göre defter tutarlar.(V.U.K md 178)

     1- 177. maddede yazılı olanların dışında kalanlar;
2-Kurumlar Vergisi mükelleflerinden işletme hesabı esasına göre deftertutmalarına Maliye Bakanlığınca izin verilenler.
3- Yeni işe başlayan tüccarlar iş hacimleri, yani alım satım ölçüleri belli oluncaya kadar ikinci sınıf tacir sayılırlar.

 

Fatura Nedir?

FATURA

Fatura Tanımı Şekli ve Düzenlenmesi

Tanımı: Fatura, satılan emtia(mal) veya yapılan iş karşılığında müşterilerin borçlandığı meblağı(tutarı) göstermek üzere malı satan veya işi yapan tüccar tarafından düzenlenip müşteriye verilen ticari bir belgedir. (V.U.K m.229).

 Faturada Bulunması Gereken Asgari Unsurlar:

       Vergi Usul Kanununun 230. maddesine göre faturada en az şu bilgilerin yer alması zorunludur.

      -Faturanın düzenlenme tarihi, seri ve sıra numarası

    -Faturayı düzenleyenin adı, varsa ticaret ünvanı, iş adresi bağlı bulunduğu vergi dairesi ve hesap numarası

     -Müşterinin adı, ticaret ünvanı, adresi, varsa vergi dairesi ve hesap numarası

      – Malın veya işin çeşidi , miktarı fiyatı ve tutarı.

Sevk İrsaliyesi Nedir?

    Tanımı: Sevk irsaliyesi, ticari bir malın veya malların bir yerden başka bir yere taşınması esnasında taşınan malların listesini gösteren ticari bir belgedir.

    Düzeni: Sevk irsaliyesi en az 3 nüsha düzenlenmek zorundadır. Vergi Usul Kanununda yer alan tüm irsaliyeler en az 3 nüsha düzenlenir. İlk nüsha asıl diğerleri ikinci ve üçüncü nüshadır.

             Ticari mal eğer satıcı tarafından taşınırsa satıcı sevk irsaliyesini düzenler. Eğer ticari mal müşteri tarafından taşınırsa müşteri tarafından düzenlenir. Yoklama ve denetimlerde gelen yoklama memurlarına bu nüshaların gösterilmesi zorunludur.